"Αγαπητέ Θεέ..."

Διαβάζοντας #1

Οδοστρωτήρας

Κομπρεσέρ

Καταστροφέας

Τρεις ασυνήθιστες λέξεις για να ξεκινάς να μιλήσεις - γράψεις για ένα βιβλίο. Είναι όμως η πλήρης αλήθεια. Απογυμνωμένη από όμορφες λέξεις και πλούσιες φιλολογικές περιγραφές. Ένα χαστούκι στα μούτρα. Ένας χείμαρρος συναισθημάτων που δε μπορεί να σταματήσει με τίποτα. Ένα ποτάμι. Από δάκρυα, και όχι μόνο.

Τη νύχτα που το τελείωσα, ένιωσα την ανάγκη να στείλω μήνυμα στον αγαπημένο μου βιβλιοπώλη, πρώτον για να τον σιχτιρίσω που μου το πούλησε και δεύτερον να του πω να μη το δίνει σε άλλους αναγνώστες. Λόγω της σκληρότητας του.

Πώς γίνεται να είναι τόσο σκληρό, ένα τόσο τρυφερό βιβλίο; Κι όμως γίνεται και αυτό το καταφέρνει προφανώς ο δεξιοτέχνης του λόγου, γνωστός θεατρικός συγγραφέας της Γαλλίας Έρικ Εμμάνουελ Σμιτ.

Λόγια απλά, από το στόμα ενός πανέξυπνου και αναγκαστικά μικρομέγαλου παιδιού. Σύντομες φράσεις, έξυπνοι διάλογοι, και μια γυναίκα ευρηματική και θαυμάσια, μια καθημερινή αγία, μέσα στους δαίμονες της πραγματικότητας.

Ερωτήσεις, ερωτήσεις, αδιέξοδα, τα οποία όμως ευτυχώς προλαβαίνουν να απαντηθούν και να μας πάνε την ιστορία ένα βήμα παραπέρα.

Όσο παραπέρα μπορεί να πάει.

Το χιούμορ του συνολικά είναι ιδιαίτερα γκρίζο, προς το μαύρο και με αρκετή ειρωνία. Η ανάγνωση σου προκαλεί όμως πολλά χαμόγελα και μια γλυκιά αίσθηση. Έχει βλάσφημη διάθεση, γεγονός που προμηνύει ακόμα και ο τίτλος του ίσως "Αγαπητέ Θεέ". Βλάσφημη όχι με την έννοια που θα περίμενε κανείς, αλλά με μια άλλη, δικιά του ύβρη, μια εξουθενωτική ανάγκη του ανθρώπου να βρει απαντήσεις μπροστά στο άδικο, σε αυτό που δε χωράει ο νους. Και είναι τόσα πολλά που δε χωράει αυτό το έρμο το ανθρώπινο μυαλό.

Σκέφτομαι κάποιες φορές πόσα επιτεύγματα έχει πετύχει για παράδειγμα η επιστήμη. Θαυμαστά πράγματα. Απίστευτα σου λένε. Σχεδόν θαύματα. Και πάλι όμως, από την άλλη, υπάρχουν ζητήματα τόσο δύσκολα, που δε μπορεί να τα διανοηθεί το ταλαίπωρο μυαλό μας. Η παρομοίωση που μου έχει καρφωθεί για τα παραπάνω, είναι σαν να προσπαθεί κάποιος - σαν άλλος Σίσυφος - να χωρέσει ένα φουσκωτό μαξιλάρι μέσα από ένα χωνί. Όσο κι αν το παλεύει, δε γίνεται με τίποτα.

Αυτό είναι το "Αγαπητέ Θεέ". Δε σας δίνω στοιχεία ούτε για το στόρι, ούτε για την πλοκή. Δεν χρειάζονται. Δε χωράει σε τέτοιες περιγραφές ένα τέτοιο έργο.

Ένα έργο οδοστρωτήρας.