Είμαι η Γιούλα, πολλοί φίλοι και γνωστοί με φωνάζουν Τζουλ. Γεννήθηκα το 1982 στο Χολαργό Αττικής, μεγάλωσα στην Καλαμάτα. Η καταγωγή μου είναι από τα Περιβολάκια Πυλίας από την πλευρά του πατέρα μου και από την Άντισσα της Λέσβου από τη μεριά της μητέρας μου. Αυτές οι δύο τόσο αλλιώτικες επιρροές συνετέλεσαν στο να είναι η προσωπικότητα μου τόσο... τρικυμιώδης όσο δείχνει. Ίσως κι ακόμα παραπάνω.

 

Αποφοίτησα από το 7ο Δημοτικό Σχολείο, συνέχισα στο Γυμνάσιο και Λύκειο Παραλίας και τελικά ολοκλήρωσα τα μαθητικά χρόνια στο 3ο (Κλασικό) Λύκειο Καλαμάτας. Δίνοντας πανελλαδικές για τελευταία χρονιά με τις βασανιστικές δέσμες, πέρασα στο Τμήμα Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης, στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (σημερινό ΙΦΕ).

 

Μικρή ήθελα να γίνω αρχαιολόγος, αλλά δε τα κατάφερνα στην αποστήθιση. Μετά ήθελα να γίνω δημοσιογράφος, αλλά για μένα δημοσιογράφος ήσουν μόνο αν ήσουν σαν τη Λιάνα Κανέλλη και το Νίκο Κακαουνάκη (κυρίως σαν τη Λιάνα). Έτσι το εγκατέλειψα για χρόνια. Δίδαξα ένα μικρό διάστημα στο ΙΕΚ Καλαμάτας το μάθημα της Μουσειολογίας και στη συνέχεια ξεκίνησα ως μαθητευόμενη στην Εφημερίδα "Ελευθερία". Χωρίς να γίνω ούτε Κανέλλη, ούτε Κακαουνάκης, ολοκλήρωσα περίπου 20 χρόνια στη δημοσιογραφία, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Πρωτίστως στην έντυπη και ηλεκτρονική έκδοση της "Ελευθερίας".

 

Έχω κάνει μουσική για περίπου 12 χρόνια στο Δημοτικό Ωδείο Καλαμάτας, έχω ασχοληθεί με τα βιβλία και την οργάνωση εκδηλώσεων, με τον εθελοντισμό, τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία. Έχω περάσει από το ΔΣ του Συλλόγου Γονέων και Φίλων Ατόμων με Αυτισμό Μεσσηνίας, από τον Ερυθρό Σταυρό.

 

Έχω εκφραστεί μέσα από το τραγούδι και την ποίηση, έχω πάθος με την παράδοση και την κουζίνα. Ίσως σε μια άλλη ζωή να γινόμουν ηθοποιός, τώρα ζω ρόλους μέσα από τα βιβλία. Ίσως στο εξής να τα λέμε μεταξύ μας και από εδώ. Ίσως τα πούμε το καλοκαίρι στη Φοινικούντα, όπου δραστηριοποιούμαι στον τουρισμό. Ίσως μέσα από τα κείμενά μου γελάσουμε όλοι μαζί, θυμηθούμε, διαφωνήσουμε δημιουργικά. Γιατί όχι;